Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як миллат ва давлат бузургтарин неъмати сиёсӣ ва таърихӣ ба шумор меравад. Барои мардуми тоҷик низ истиқлолият оғози марҳилаи нави давлатдорӣ, эҳёи арзишҳои миллӣ ва муайян намудани роҳи мустақили рушди кишвар гардид. 9 сентябри соли 1991 Ҷумҳурии Тоҷикистон Истиқлолияти давлатии худро эълон намуд. Имсол мардуми Тоҷикистон 35-солагии ин санаи муҳимро бо ифтихору шукӯҳ таҷлил менамоянд.

Истиқлолият ба миллати тоҷик имкон дод, ки сарнавишти давлати худро мустақилона муайян намояд, арзишҳои миллӣ ва фарҳангии худро эҳё ва густариш диҳад. Дар солҳои соҳибистиқлолӣ Тоҷикистон ҳамчун давлати мустақил дар арсаи байналмилалӣ мавқеи худро пайдо намуда, бо бисёр кишварҳои ҷаҳон муносибатҳои дӯстона ва ҳамкориҳои судмандро ба роҳ мондааст.

Солҳои аввали истиқлолият барои Тоҷикистон давраи душвор буданд. Аммо бо талошҳои пайвастаи давлат ва мардуми кишвар сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ барқарор гардид. Ваҳдати миллӣ яке аз муҳимтарин дастовардҳои даврони истиқлолият буда, барои рушди минбаъдаи ҷомеа заминаи устувор фароҳам овард.

Дар давоми 35 соли истиқлолият дар соҳаҳои гуногуни ҳаёти кишвар корҳои зиёде ба анҷом расонида шуданд. Сохтмони роҳҳо, нақбҳо, неругоҳҳои барқӣ, муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо ва иншооти иҷтимоӣ ба рушди иқтисодиву иҷтимоии мамлакат мусоидат карданд.

Дар соҳаи маориф низ таваҷҷуҳи зиёд зоҳир мешавад. Таъсиси муассисаҳои нави таълимӣ, рушди технологияҳои муосир ва фароҳам овардани шароити беҳтар барои таҳсил ба баланд гардидани сатҳи маърифати ҷомеа мусоидат менамояд. Ҷавонон ҳамчун неруи созанда ва ояндаи давлат дар маркази таваҷҷуҳ қарор доранд.

Истиқлолият барои рушди фарҳанг ва ҳифзи мероси миллӣ имкониятҳои васеъ фароҳам овард. Забони тоҷикӣ, расму оинҳо, ҳунарҳои мардумӣ ва дигар арзишҳои миллӣ ҳамчун ҷузъи муҳими худшиносии миллӣ бештар рушд карданд.

Ҷавонон ояндаи миллат ва давлат мебошанд. Аз ин рӯ, ҳар як ҷавон бояд ба қадри истиқлолият, сулҳу оромӣ ва ваҳдати миллӣ расида, барои пешрафти Ватан саҳми худро гузорад. Омӯхтани донишҳои муосир, аз худ намудани касбу ҳунар, эҳтироми арзишҳои миллӣ ва иштирок дар корҳои созандагӣ аз муҳимтарин вазифаҳои насли ҷавон мебошанд.

Имрӯз ҷавонони тоҷик дар соҳаҳои илм, маориф, фарҳанг, варзиш, иқтисод ва дигар самтҳо фаъолона иштирок мекунанд. Муваффақияти онҳо обрӯи Тоҷикистонро дар дохил ва хориҷи кишвар баланд мебардорад.

35-солагии Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон як рӯйдоди фараҳбахш ва муҳим аст. Ин сана моро водор месозад, ки роҳи тайкардаи кишварро ба ёд оварда, барои ояндаи боз ҳам ободу пешрафтаи Ватан кӯшиш намоем.

Ҳифзи истиқлолият масъулияти ҳар як шаҳрванд мебошад. Бо меҳнати софдилона, эҳтироми қонун, таҳкими ваҳдат ва дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ мо метавонем дар рушди Тоҷикистони соҳибистиқлол саҳми арзанда гузорем.

Истиқлолият рамзи озодӣ, худшиносӣ ва соҳибихтиёрии миллат аст. Бигзор, Тоҷикистон ҳамеша сарзамини сулҳу ваҳдат, ободӣ ва пешрафт бошад. 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон муборак бод!

 

Шавкат ОЧИЛДИЕВ,

мутахассиси маркази ахбор ва омори ДДМИТ