Аз ибтикори сиёсии Пешвои миллат то бунёди бузургтарин такягоҳи энергетикии Тоҷикистон

Дар таърихи давлатдории ҳар миллат лаҳзаҳое ҳастанд, ки тақдири ояндаи он аз ҷасорати қабули қарорҳои бузург, иродаи сиёсӣ ва қобилияти амалӣ намудани ормонҳои миллӣ вобаста мегардад. Барои Тоҷикистон бунёди Неругоҳи барқи обии Роғун маҳз аз ҳамин гуна масъалаҳои сарнавиштсоз аст. Ин иншоот танҳо як неругоҳи азими истеҳсоли неруи барқ нест, балки таҷассуми талоши давлати соҳибистиқлол барои таъмини амнияти энергетикӣ, рушди саноат, таҳкими истиқлоли иқтисодӣ ва фароҳам овардани зиндагии шоиста барои наслҳои имрӯзу оянда мебошад.

Дар меҳвари ин ҳадафи бузург сиёсати пайгиронаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қарор дорад. Сарвари давлат аз рӯзҳои аввали соҳибистиқлолӣ зарурати истифодаи самараноки захираҳои гидроэнергетикии кишварро яке аз самтҳои муҳими рушди миллӣ дониста, бо гузашти солҳо масъалаи бунёди Роғунро ба сатҳи авлавияти стратегии давлат бароварданд.

Ибораи маъруфи «Роғун масъалаи ҳаёту мамоти Тоҷикистон аст», ки моҳияти муносибати Пешвои миллатро ба ин иншооти тақдирсоз ифода мекунад, набояд танҳо ҳамчун як шиори сиёсӣ фаҳмида шавад. Дар паси он масъалаи таъмини неруи барқ, фаъолияти мунтазами корхонаҳо, рушди иқтисоди миллӣ, беҳтар гардидани шароити зиндагии мардум ва таҳкими истиқлоли воқеии кишвар қарор дорад.

Маҳз ҳамин фаҳмиши амиқи масъала боис гардид, ки Роғун, сарфи назар аз мушкилоти иқтисодӣ, маҳдудияти захираҳои молиявӣ ва печидагиҳои ҳамкории байналмилалӣ, дар маркази таваҷҷуҳи роҳбарияти давлат боқӣ монад.

Роҳи тайшуда нишон медиҳад, ки амалӣ намудани ормони бузурги миллӣ танҳо бо эълони ният имконнопазир аст. Барои он иродаи сиёсӣ, масъулияти шахсӣ, сафарбар кардани имкониятҳои давлат, ҷалби шарикони байналмилалӣ ва меҳнати фидокоронаи ҳазорон бунёдкор зарур мебошад.

Ормони нотамоми даврони шӯравӣ ва иродаи давлати соҳибистиқлол

Таърихи сохтмони Роғун аз замони Иттиҳоди Шӯравӣ оғоз мегирад. Дар он давра барои истифодаи захираҳои бузурги гидроэнергетикии дарёи Вахш лоиҳаҳои муҳими муҳандисӣ таҳия шуда, корҳои сохтмонии неругоҳ оғоз гардида буданд. Аммо пошхӯрии Иттиҳоди Шӯравӣ, буҳрони шадиди иқтисодӣ ва оғози ҷанги шаҳрвандӣ ба идомаи сохтмон монеъ шуданд. Лоиҳае, ки бояд ба яке аз марказҳои муҳими истеҳсоли неруи барқ дар минтақа табдил меёфт, нотамом монд.

Ин воқеияти таърихӣ як саволи муҳимро ба миён меорад: чаро лоиҳаи азим дар замони давлати абарқудрати шӯравӣ ба анҷом нарасид, вале Тоҷикистон дар шароити соҳибистиқлолӣ идомаи онро ба яке аз ҳадафҳои асосии худ табдил дод?

Ҷавобро бояд дар фарқияти шароити таърихӣ, имкониятҳои молиявӣ ва иродаи сиёсии давраҳои гуногун ҷустуҷӯ кард. Дар замони шӯравӣ заминаи муҳандисии лоиҳа гузошта шуда буд, аммо дигаргуниҳои бузурги сиёсӣ ва иқтисодӣ ба идомаи он зарбаи ҷиддӣ расониданд.

Тоҷикистони соҳибистиқлол бошад, дар солҳои аввали мавҷудияти худ маҷбур буд ҳамзамон чандин мушкили сангинро ҳал намояд: барқарор кардани сулҳу субот, эҳёи иқтисодиёти харобшуда, таъмини аҳолӣ бо маводи зарурӣ ва барқарорсозии низоми энергетикӣ...

Дар чунин шароит ба миён гузоштани масъалаи сохтмони неругоҳе, ки хароҷоти бузург ва солҳои тӯлонии корро талаб мекард, тасмими осон набуд.

Маҳз дар ҳамин замина нақши Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аҳамияти махсус пайдо мекунад. Сарвари давлат зарурати сохтмони Роғунро на ҳамчун масъалаи маҳдуди як соҳа, балки ҳамчун шарти муҳими рушди минбаъдаи кишвар баррасӣ карданд.

Бо роҳбарии Сарвари давлат Роғун тадриҷан аз лоиҳаи нотамоми даврони гузашта ба ҳадафи стратегии давлати соҳибистиқлол табдил ёфт. Ин тағйирот танҳо тағйири мақоми як иншоот набуд, балки ифодаи интихоби роҳи рушди дарозмуддати кишвар ба ҳисоб мерафт.

Пешвои миллат ва ҳадафе, ки аз доираи як неругоҳ фаротар рафт

Дарки моҳияти сиёсати Пешвои миллат нисбат ба Роғун аз фаҳмидани аҳамияти энергетика барои иқтисоди миллӣ оғоз меёбад.

Тоҷикистон дорои захираҳои бузурги обӣ ва имкониятҳои назарраси истеҳсоли неруи барқи обӣ мебошад. Аммо захираҳои табиӣ танҳо дар сурати истифодаи оқилона ва табдил ёфтан ба иқтидори истеҳсолӣ метавонанд ба омили воқеии рушди давлат мубаддал гарданд.

Барои кишваре, ки мехоҳад саноати худро густариш диҳад, истеҳсоли маҳсулоти рақобатпазирро зиёд кунад, корхонаҳои нав таъсис диҳад ва сатҳи зиндагии аҳолиро баланд бардорад, таъминоти устувори неруи барқ аҳаммияти ҳалкунанда дорад.

Маҳз ҳамин вобастагии байни энергетика ва рушди иқтисодӣ дар муносибати Пешвои миллат ба Роғун ҷойгоҳи марказӣ дорад.

Сарвари давлат дар суханрониҳои худ борҳо зарурати ба анҷом расонидани сохтмони неругоҳро ҳамчун шарти муҳими таъмини ояндаи кишвар таъкид кардаанд. Аз ҷумла, 21 августи соли 2026 дар мулоқот бо бунёдгарони НБО-и Роғун зарурати дар муҳлатҳои муқарраргардида анҷом додани сохтмон ва пурра ба истифода додани иқтидорҳои неругоҳро масъалаи дорои аҳамияти ҳаётӣ ва сарнавиштсоз барои Тоҷикистон арзёбӣ намуданд.

Ин таъкид нишон медиҳад, ки барои Пешвои миллат Роғун танҳо масъалаи иҷрои нақшаи сохтмон нест. Сухан дар бораи ояндаи энергетикии кишвар, имкониятҳои иқтисодии он ва беҳтар гардидани зиндагии мардум меравад.

Бо ҳамин сабаб, ҳадафи Роғун дар сиёсати давлатии Тоҷикистон пайваста бо дигар вазифаҳои стратегии кишвар, аз ҷумла саноатикунонӣ, рушди иқтисоди миллӣ, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва таҳкими ҳамкории минтақавӣ алоқаманд мебошад.

Албатта, ба натиҷа расидани чунин ҳадаф танҳо бо иродаи сиёсӣ имконпазир нест. Он ба кори босифати мутахассисон, маблағгузории устувор, назорати муҳандисӣ ва идоракунии масъулиятнок вобаста аст. Аммо маҳз иродаи сиёсӣ ва нигоҳ доштани ҳадаф дар маркази сиёсати давлатӣ шароити заруриро барои идомаи ин раванди мураккаб фароҳам меорад.

Ҷасорати сиёсӣ дар шароити маҳдудияти иқтисодӣ

Яке аз ҷанбаҳои муҳимми фаъолияти Пешвои миллат дар масъалаи Роғун идома додани сохтмон дар шароите мебошад, ки имкониятҳои молиявии кишвар маҳдуд буданд ва татбиқи лоиҳа хароҷоти азимро талаб мекард.

Дар иқтисодиёти кишварҳои рӯ ба рушд лоиҳаҳои бузурги инфрасохторӣ ҳамеша бо интихоби душвор рӯ ба рӯ мешаванд.

Барои Тоҷикистон ин масъала муҳимияти хос дошт. Давлат бояд ҳамзамон ба маориф, тандурустӣ, роҳсозӣ, ҳифзи иҷтимоӣ ва барқарорсозии иқтисодиёт маблағ равона мекард. Бо вуҷуди ин, роҳбарияти олии кишвар масъалаи Роғунро аз рӯзномаи стратегии худ хориҷ накард.

Дар суханронии 16 ноябри соли 2018, ба муносибати ба кор даромадани агрегати якуми неругоҳ, Пешвои миллат таъкид карда буданд, ки сарфи назар аз мушкилоти ниҳоят зиёди молиявию иқтисодӣ, Ҳукумати кишвар аз рӯзҳои аввал тамоми захираҳо ва имкониятҳои мавҷударо барои сохтмони неругоҳ ва фароҳам овардани шароити зарурӣ барои мутахассисону коргарон равона кардааст.

Ин суханонро натиҷаи амалии сохтмон низ тасдиқ мекунад: 16 ноябри соли 2018 агрегати якум ба истифода дода шуд ва 9 сентябри соли 2019 агрегати дуюм ба истеҳсоли неруи барқ оғоз намуд.

Ин рӯйдодҳо танҳо дастоварди техникӣ набуданд. Онҳо нишон доданд, ки лоиҳаи муддати тӯлонӣ нотамоммонда метавонад дар шароити давлати соҳибистиқлол ба марҳилаи истеҳсоли воқеӣ ворид гардад.

Дар ин раванд нақши Пешвои миллат аз нигоҳ доштани иродаи сиёсӣ, сафарбар кардани захираҳои давлатӣ ва фароҳам овардани заминаи ҳамкории байналмилалӣ иборат буд. Дар баробари ин, саҳми бунёдкорон, муҳандисон, мутахассисон ва коргароне, ки дар шароити душвори сохтмон фаъолият мекунанд, ҷузъи ҷудонашавандаи таърихи Роғун мебошад.

Маҳз пайванди роҳбарӣ, меҳнати созанда ва масъулияти касбӣ имкон дод, ки ин лоиҳа аз марҳилаи таваққуфи тӯлонӣ берун ояд.

Аз сухан ба амал: маблағгузории бузург барои ҳадафи миллӣ

Иродаи сиёсӣ дар мавриди лоиҳаи азиме чун Роғун бояд бо амалҳои мушаххас ва натиҷаҳои ченшаванда ифода ёбад. Яке аз нишондиҳандаҳои муҳими ин раванд маблағгузории мунтазами сохтмон мебошад.

Мувофиқи маълумоти дар суханронии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 21 августи соли 2026 баёншуда, Ҳукумати мамлакат соли 2025 аз ҳисоби буҷети ҷумҳуриявӣ барои иҷрои корҳои сохтмони НБО-и Роғун 8,1 миллиард сомонӣ равона кардааст.

Барои соли 2026 тибқи нақша 11,4 миллиард сомонӣ пешбинӣ гардидааст. Танҳо дар ҳафт моҳи соли 2026 барои корҳои сохтмонию васлгарӣ аз ҳамаи манбаъҳои маблағгузорӣ 8,4 миллиард сомонӣ сарф шудааст.

Ҳамчунин, аз соли 2008 то 21 августи соли 2026 барои сохтмон ва барқарорсозии неругоҳ аз ҳисоби буҷети давлатӣ ва дигар манбаъҳо дар маҷмӯъ 60,3 миллиард сомонӣ маблағ равона гардидааст.

Ин рақамҳо миқёси талошҳои молиявии давлатро барои татбиқи ҳадафи стратегии Роғун нишон медиҳанд.

Дар баробари маблағгузории дохилӣ, роҳбарияти Тоҷикистон барои ҷалби шарикони байналмилалӣ ва созмонҳои молиявии ҷаҳонӣ низ пайваста чораҳо андешидааст. Ин раванд барои кам кардани фишори маблағгузорӣ ба буҷети давлатӣ ва тақсим кардани хароҷоти лоиҳа байни якчанд манбаи молиявӣ аҳаммияти махсус дорад.

Дар ин замина, ҳамкорӣ бо Бонки ҷаҳонӣ, Бонки осиёии рушд, Бонки сармоягузории инфрасохтории Осиё ва дигар ниҳодҳои молиявӣ ба яке аз самтҳои муҳими сиёсати татбиқи лоиҳа табдил ёфтааст.

Моҳи декабри соли 2024 Бонки ҷаҳонӣ барои марҳилаи якуми лоиҳа гранти 350 миллион долларро тасдиқ кард. Моҳи июни соли 2026 марҳилаи дуюми маблағгузорӣ ба маблағи 300 миллион доллари дигар тасдиқ гардид. Ҳамин тариқ, маблағгузории тасдиқшудаи Бонки ҷаҳонӣ барои ду марҳилаи аввал ба 650 миллион доллар расид.

Ин дастгирӣ дар натиҷаи ҳамкории Ҳукумати Тоҷикистон бо шарикони байналмилалӣ ва ташаккули низоми маблағгузории бисёрҷониба ба даст омадааст.

Илова бар ин, 4 феврали соли 2026 бо Фонди рушди Абу Дабӣ созишномаи маблағгузорӣ ба маблағи 100 миллион доллар ба имзо расид, ки барои пешбурди корҳои сохтмонию инфрасохторӣ пешбинӣ шудааст.

Роғун дар маркази сиёсати амнияти энергетикии кишвар

Чаро Пешвои миллат масъалаи Роғунро чунин пайгирона дар маркази сиёсати давлатӣ нигоҳ медоранд?

Яке аз сабабҳои асосӣ зарурати таъмини амнияти энергетикии Тоҷикистон мебошад.

Талабот ба неруи барқ бо афзоиши аҳолӣ, рушди шаҳрҳо, густариши истеҳсолот ва зиёд шудани фаъолияти корхонаҳо меафзояд. Дар фасли сармо ин талабот бештар мешавад ва таъмини устувори барқ ба яке аз масъалаҳои муҳимми ҳаёти ҷомеа табдил меёбад.

Дар чунин шароит сохтмони Роғун метавонад имкониятҳои истеҳсоли неруи барқи кишварро ба таври назаррас васеъ намояд.

Ёдовар мешавем, ки тибқи параметрҳои лоиҳавӣ, иқтидори умумии неругоҳ 3780 мегаватт буда, он аз шаш агрегати 630-мегаваттӣ иборат хоҳад буд. Истеҳсоли миёнаи солонаи пешбинишуда тақрибан 14,4 миллиард киловатт-соатро ташкил медиҳад.

Ин нишондиҳандаҳо Роғунро ба яке аз иншооти калидии низоми энергетикии Тоҷикистон табдил медиҳанд.

Дар ин ҷо боз ҳам моҳияти таъкиди Пешвои миллат равшан мегардад: агар Роғун бояд заминаи истиқлоли энергетикӣ бошад, пас тамоми корҳои сохтмонӣ ва тадбирҳои ҳамроҳи он бояд ба натиҷаи воқеӣ, яъне таъминоти боэътимоди аҳолӣ ва иқтисодиёт бо неруи барқ равона карда шаванд.

Роғун дар ин раванд на ҷойгузини ҳамаи дигар тадбирҳои энергетикӣ, балки такягоҳи муҳими низоми ягонаи энергетикии кишвар мебошад.

Аз истиқлоли энергетикӣ то саноатикунонии босуръат

Яке аз ҳадафҳои муҳими сиёсати иқтисодии Тоҷикистон рушди саноат ва зиёд кардани ҳиссаи истеҳсолоти ватанӣ мебошад. Барои расидан ба ин мақсад таъминоти устувори неруи барқ шарти зарурист.

Корхонаҳои саноатӣ, марказҳои коркарди ашёи хом, истеҳсолоти муосир, инфрасохтори рақамӣ ва бахши хизматрасонӣ ба энергияи боэътимод ниёз доранд.

Аз ин рӯ, Роғун метавонад ба рушди соҳаҳое мусоидат намояд, ки дар сурати таъминоти устувори барқ имконияти афзоиши истеҳсолот ва таъсиси ҷойҳои нави кориро доранд.

Дар баробари ин, рушди иқтисодӣ танҳо бо зиёд шудани иқтидори энергетикӣ таъмин намегардад. Барои истифодаи самараноки неруи истеҳсолшаванда сармоягузорӣ, технологияҳои муосир, кадрҳои соҳибихтисос, роҳҳои нақлиётӣ ва бозорҳои фурӯш низ заруранд.

Дар ин замина, аҳамияти сиёсати Пешвои миллат дар масъалаи Роғун бояд бо дигар ҳадафҳои рушди миллӣ пайваст арзёбӣ гардад. Сохтмони неругоҳ бояд заминаи васеъ намудани имкониятҳои истеҳсолӣ ва беҳтар кардани муҳити иқтисодии кишварро фароҳам оварад.

Агар неруи барқ ба афзоиши истеҳсолоти дорои арзиши иловашуда, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва зиёд шудани даромади аҳолӣ мусоидат кунад, он гоҳ сармоягузорӣ ба энергетика ба омили рушди фарогири иқтисодӣ табдил меёбад.

Маҳз чунин натиҷаи иҷтимоию иқтисодӣ метавонад моҳияти амалии ҳадаферо, ки Пешвои миллат барои он талош мекунанд, равшантар нишон диҳад.

Роғун ва дурнамои ҳамкории энергетикии минтақа

Аҳаммияти Роғун аз доираи Тоҷикистон берун рафта, бо дурнамои ҳамкории энергетикии Осиёи Марказӣ низ алоқаманд мебошад.

Дар сурати пурра ба кор даромадани неругоҳ ва фароҳам омадани имкониятҳои зарурии интиқол, қисми неруи барқи истеҳсолшаванда метавонад ба бозорҳои кишварҳои ҳамсоя пешниҳод гардад.

Ин раванд ба Тоҷикистон имконият медиҳад, ки аз захираҳои гидроэнергетикии худ на танҳо барои қонеъ намудани талаботи дохилӣ, балки барои рушди ҳамкории иқтисодии минтақавӣ низ истифода барад.

Содироти неруи барқ метавонад ба афзоиши даромадҳои асъорӣ, тақвияти робитаҳои иқтисодӣ ва истифодаи самараноки имкониятҳои энергетикии минтақа мусоидат намояд.

Дар ин масир Роғун метавонад на танҳо манбаи неруи барқ, балки яке аз омилҳои рушди ҳамкории минтақавӣ бошад.

Дар ҳамин замина, талошҳои роҳбарияти Тоҷикистон барои ба анҷом расонидани сохтмон ва муаррифии имкониятҳои энергетикии кишвар дар сатҳи байналмилалӣ аҳамияти иқтисодӣ ва дипломатӣ пайдо мекунанд.

Бунёдкорони Роғун - ҳамсафони Пешвои миллат дар татбиқи ормони миллӣ

Ҳар як иншооти бузург пеш аз ҳама бо заҳмати одамон бунёд мешавад. Дар таърихи Роғун низ меҳнати ҳазорон муҳандис, сохтмончӣ, энергетик, мутахассиси техникӣ ва коргари одӣ ҷойгоҳи махсус дорад.

Пешвои миллат дар мулоқоти 21 августи соли 2026 бо бунёдгарони неругоҳ ба самараи меҳнати онҳо, зарурати риояи талаботи сифат ва бехатарӣ, инчунин фароҳам овардани шароити муносиб барои зиндагиву фаъолияти сохтмончиён таваҷҷуҳ зоҳир карданд.

Ин таваҷҷуҳ бозгӯи он аст, ки дар раванди татбиқи ҳадафи стратегии Роғун омили инсонӣ аҳамияти калидӣ дорад.

Бунёдкорон на танҳо иншооти азими энергетикӣ месозанд, балки таҷрибаи муҳандисӣ, малакаҳои касбӣ ва фарҳанги истеҳсолии кишварро низ рушд медиҳанд.

Роғун: мактаби бузурги масъулият ва давлатсозӣ

Таърихи сохтмони Роғун як ҳақиқати муҳимро бозгӯ мекунад: ҳадафҳои бузурги миллӣ танҳо дар сурате амалӣ мешаванд, ки иродаи сиёсӣ бо дониш, ташаббус бо масъулият ва маблағгузорӣ бо назорати самаранок пайваст бошад.

Дар ин раванд саҳми Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пеш аз ҳама дар муайян кардани моҳияти стратегии неругоҳ, нигоҳ доштани он дар маркази сиёсати давлатӣ, сафарбар кардани имкониятҳои дохилӣ ва фароҳам овардани заминаи ҳамкории байналмилалӣ ифода меёбад.  Аз ин рӯ, Роғунро метавон мактаби бузурги давлатсозӣ номид, мактабе, ки дар он масъалаҳои иқтисод, энергетика, муҳандисӣ, дипломатия, идоракунии молиявӣ ва масъулияти иҷтимоӣ бо ҳам пайваст мешаванд.

Барои насли ҷавон низ таърихи Роғун дарси муҳим дар пай дорад. Он нишон медиҳад, ки истиқлол танҳо рамзи сиёсӣ нест. Истиқлол ҳамчунин қобилияти истифодаи сарватҳои миллӣ, рушди инфрасохтори худӣ, омода кардани мутахассисон ва фароҳам овардани шароити устувори иқтисодиро дар бар мегирад.

Дар ин замина, талошҳои Пешвои миллат барои идомаи сохтмони неругоҳ бо вазифаи васеътари давлат - табдил додани захираҳои табиӣ ба имкониятҳои воқеии рушди миллӣ пайванди ногусастанӣ дорад.

Чаро Роғун масъалаи ҳаёту мамоти Тоҷикистон аст?

Вақте Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аҳамияти бунед НБО Роғунро барои Тоҷикистон масъалаи ҳаёту мамот ва сарнавиштсоз арзёбӣ мекунанд, сухан аз як иншооти алоҳидаи энергетикӣ болотар меравад.

Масъалаи асосӣ ояндаи низоми энергетикии кишвар, имкониятҳои рушди саноат, устувории иқтисоди миллӣ ва беҳтар гардидани шароити зиндагии мардум мебошад.

Таърихи Роғун собит месозад, ки лоиҳаи дар замони шӯравӣ оғозшуда баъди қатъ гардидани сохтмон дар шароити соҳибистиқлолӣ дубора ба рӯзномаи рушди миллӣ баргардонида шуд. Бо талошҳои пайгиронаи роҳбарияти давлат он ба яке аз ҳадафҳои асосии стратегии Тоҷикистон табдил ёфт ва дар солҳои 2018-2019 ду агрегати аввалини он ба истеҳсоли неруи барқ оғоз карданд.

Маблағгузории мунтазами давлатӣ, ҷалби шарикони байналмилалӣ ва идомаи корҳои сохтмонӣ шаҳодат медиҳанд, ки татбиқи ин ҳадаф ба раванди бисёрмарҳилавии рушди иқтисодӣ ва энергетикии кишвар табдил ёфтааст.

Рақамҳои расман эълоншудаи маблағгузорӣ низ миқёси масъулиятро нишон медиҳанд: 60,3 миллиард сомонӣ маблағгузории умумӣ аз соли 2008 то августи соли 2026 ва 11,4 миллиард сомонии барои корҳои сохтмонии соли 2026 пешбинишуда аз он шаҳодат медиҳанд, ки Роғун дар сиёсати давлатии кишвар ҷойгоҳи муҳим дорад.

Бо вуҷуди ин, арзиши ниҳоии ин талошҳо дар натиҷаи воқеӣ муайян хоҳад шуд: таъмини устувори неруи барқ, коҳиши маҳдудиятҳои мавсимӣ, рушди истеҳсолот, таъсиси ҷойҳои нави корӣ ва беҳтар шудани сатҳи зиндагии мардум.

Маҳз дар ҳамин натиҷаҳо моҳияти амалии сиёсати Пешвои миллат дар масъалаи Роғун таҷассум меёбад.

Роғун барои Тоҷикистон рамзи пайванди иродаи сиёсӣ бо меҳнати созанда, ормони таърихӣ бо масъулияти имрӯза ва истиқлол бо рушди иқтисодӣ мебошад. Бунёди он на танҳо идомаи як лоиҳаи муҳандисӣ, балки талош барои фароҳам овардани заминаҳои устувори зиндагии наслҳои имрӯзу оянда аст.

Аз ҳамин ҷост, ки Роғун дар сиёсати стратегии Тоҷикистон мақоми хос дорад: он ҳадафест, ки дар маркази он амнияти энергетикӣ, истиқлоли иқтисодӣ ва ояндаи ободи миллат қарор гирифтааст.

Ва саҳми таърихии Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин раванд, пеш аз ҳама, бо талоши пайгирона барои нигоҳ доштани ин ҳадаф дар маркази сиёсати давлатӣ, сафарбар намудани имкониятҳои кишвар ва ҷалби ҳамкории байналмилалӣ арзёбӣ мешавад. Анҷоми босифати сохтмон ва истифодаи самараноки иқтидорҳои неругоҳ бояд ин талошро ба натиҷаи устувор ва судманд барои тамоми ҷомеа табдил диҳад.

Чунки Роғун бояд ба манбаи равшанӣ дар хонаҳои мардум, такягоҳи рушди иқтисоди миллӣ ва мероси арзишманди наслҳои ояндаи Тоҷикистон мубаддал гардад.

 

Муҳаммадалӣ ОЧИЛДИЕВ,

сардори шуъбаи иттилоот ва нашрияи ДДМИТ