Истиқлолияти давлатӣ барои ҳар як миллату давлат муқаддастарин арзиши миллӣ ба шумор меравад. Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 истиқлолияти давлатии худро ба даст овард. Аз он рӯз то имрӯз мардуми тоҷик роҳи пурпечутоб, вале созандаву пурифтихорро тай намуда, барои таҳкими давлатдорӣ, рушди иқтисодиву иҷтимоӣ ва баланд бардоштани мақоми Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ корҳои зиёдеро анҷом додаанд. Соли 2026 Тоҷикистон 35-солагии Истиқлолияти давлатии худро таҷлил менамояд. Рамзи ҷашни 35-солагӣ низ бо рақамҳои «1991-2026» тасдиқ шудааст.

Яке аз муҳимтарин дастовардҳои даврони истиқлол таҳкими давлатдории миллӣ ва таъмини сулҳу субот мебошад. Барои кишваре, ки солҳои аввали истиқлолро бо мушкилоти сахти сиёсиву иҷтимоӣ рӯ ба рӯ шуд, нигоҳ доштани ягонагии миллӣ ва барқарор намудани фазои сулҳу оромӣ аҳамияти бузург дошт. Имрӯз сулҳу субот заминаи асосии рушди минбаъдаи мамлакат ба ҳисоб меравад.

Дар солҳои истиқлол Тоҷикистон ба рушди иқтисоди миллӣ ва сохтмони инфрасохтори муосир таваҷҷуҳи зиёд зоҳир намуд. Дар шаҳру ноҳияҳои кишвар роҳҳо, пулҳо, нақбҳо, неругоҳҳо, муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо, иншооти варзишӣ ва дигар биноҳои иҷтимоӣ бунёд ва навсозӣ гардиданд. Дар доираи омодагӣ ба ҷашни 35-солагии Истиқлол низ корҳои ободонию созандагӣ дар минтақаҳои гуногуни кишвар идома доранд, аз ҷумла, дар баъзе ноҳияҳо барои ҷавонону наврасон толорҳои варзишӣ сохта мешаванд.

Соҳаи энергетика яке аз самтҳои муҳими рушди Тоҷикистон мебошад. Кишвари мо дорои захираҳои бузурги обӣ буда, дар солҳои истиқлол барои истифодаи самараноки ин имкониятҳо ва рушди энергетика корҳои назаррас анҷом дода шудаанд. Рушди соҳаи энергетика на танҳо барои таъмини аҳолӣ ва корхонаҳо бо неруи барқ, балки барои рушди саноат ва иқтисоди миллӣ низ аҳамияти калон дорад.

Дар соҳаи маориф низ тағйироти муҳим ба амал омаданд. Дар саросари кишвар муассисаҳои таълимӣ сохта ва таъмир гардида, барои баланд бардоштани сатҳи дониш ва рушди илм шароити бештар фароҳам оварда мешавад. Донишгоҳҳо ва муассисаҳои илмӣ дар омода намудани мутахассисони ҷавон ва рушди неруи зеҳнии мамлакат саҳми назаррас доранд. Дар соли 2026 ба муносибати 35-солагии Истиқлоли давлатӣ дар муассисаҳои таҳсилоти олӣ конференсияҳои илмӣ-назариявӣ низ баргузор шуда истодаанд.

Яке аз самтҳои муҳими даврони истиқлол эҳёи фарҳанг ва худшиносии миллӣ мебошад. Забони тоҷикӣ, таъриху фарҳанги миллӣ, мероси ниёгон ва арзишҳои миллӣ ҳамчун пояҳои муҳими худшиносии ҷомеа бештар мавриди таваҷҷуҳ қарор гирифтаанд. Бунёди осорхонаҳо, китобхонаҳо, марказҳои фарҳангӣ ва баргузории чорабиниҳои фарҳангӣ барои муаррифии таъриху фарҳанги тоҷикон мусоидат менамояд.

Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ низ мавқеи худро таҳким бахшида, бо давлатҳои гуногуни ҷаҳон ва созмонҳои байналмилалӣ муносибатҳои дипломатӣ ва ҳамкориҳои иқтисодиву фарҳангиро густариш медиҳад. Яке аз самтҳои муҳими сиёсати хориҷии Тоҷикистон масъалаи обу иқлим мебошад. Ташаббусҳои байналмилалии Тоҷикистон дар масъалаҳои об ва ҳифзи захираҳои обӣ ба баланд шудани нуфузи кишвар дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мусоидат кардаанд.

Рушди сайёҳӣ низ аз имкониятҳои муҳими иқтисодии кишвар ба шумор меравад. Тоҷикистон бо кӯҳҳои баланд, кӯлҳои зебо, водиҳои сарсабз, ёдгориҳои таърихӣ ва фарҳанги қадимаи худ метавонад барои сайёҳони хориҷӣ ҷолиб бошад. Тибқи маълумоти расмие, ки дар гузориши соли 2026 зикр шудааст, Тоҷикистон дар соли 2025 тақрибан 1,8 миллион сайёҳ қабул кардааст.

Дар даврони истиқлол варзиш низ рушд кардааст. Варзишгарони тоҷик дар мусобиқаҳои байналмилалӣ иштирок намуда, парчами Тоҷикистонро баланд мебардоранд. Бунёди майдончаҳо ва толорҳои варзишӣ барои ҷалби ҷавонон ба тарзи ҳаёти солим ва тарбияи насли солиму фаъол аҳамияти калон дорад.

Дар маҷмуъ, 35 соли Истиқлолияти давлатӣ барои Тоҷикистон давраи ташаккули давлатдории миллӣ, таҳкими сулҳу субот, рушди иқтисодиву иҷтимоӣ, эҳёи фарҳанг ва густариши муносибатҳои байналмилалӣ мебошад. Ин дастовардҳо натиҷаи меҳнати мардуми кишвар ва саъю талошҳо барои ободии Ватан мебошанд. Президенти Тоҷикистон низ соли 2026-ро марҳилаи таърихии таҷлили 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ арзёбӣ намуда, таъкид кардааст, ки дастовардҳои солҳои охир пеш аз ҳама натиҷаи заҳмати мардуми Тоҷикистон мебошанд.

Истиқлолият барои миллати тоҷик имкони бузурги эҳёи давлатдорӣ, рушди иқтисод, ҳифзи фарҳанг ва таҳкими худшиносии миллиро фароҳам овард. 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ на танҳо як ҷашни миллӣ, балки фурсати арзёбии роҳи тайкардаи кишвар ва андешидан дар бораи ояндаи он мебошад.

Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон бояд истиқлолият, сулҳу ваҳдат ва арзишҳои миллиро қадр намуда, барои пешрафт ва ободии Ватани азиз саҳми худро гузорад. Ояндаи Тоҷикистон аз дониш, меҳнат, ватандӯстӣ ва масъулияти насли имрӯза вобаста аст. Бигзор, Тоҷикистони соҳибистиқлол ҳамеша ободу осуда, пешрафта ва сарбаланд бошад!

Маҳтоб ҲАМИДОВА,

муаллими калони кафедраи менеҷменти ДДМИТ