Ман Лутфулло Қаҳҳорзода чун ҷавони хушбахти ин даврон бо эҳсоси баланди ифтихор, муҳаббат ва масъулияти шаҳрвандӣ 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро таҷлил менамоям. Истиқлолият барои ҳар як миллати озод арзиши олӣ, рамзи соҳибихтиёрӣ ва нишонаи ҳастии давлат ба ҳисоб меравад.

Санаи 9 сентябр дар саҳифаҳои таърихи навини тоҷикон ҳамчун рӯзи муқаддас ва тақдирсоз сабт гардидааст. Маҳз дар ҳамин рӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон Истиқлоли давлатии худро эълон намуда, ҳамчун субъекти мустақили муносибатҳои байналмилалӣ ба арсаи ҷаҳонӣ ворид гардид. Ин рӯйдод барои мардуми тоҷик оғози марҳилаи нави давлатдорӣ, эҳёи арзишҳои миллӣ ва рушди озодонаи ҷомеа гардид.

Истиқлолият барои ҳар як миллат танҳо озодӣ нест, балки масъулияти бузург низ мебошад. Бо ба даст овардани истиқлолият Тоҷикистон имкон пайдо кард, ки сиёсати дохиливу хориҷии худро мустақилона муайян намояд, захираҳои миллиро ба манфиати мардум истифода барад ва пояҳои давлатдории муосирро устувор гардонад. Дар ин замина, рушди забони давлатӣ, эҳёи фарҳанг ва анъанаҳои миллӣ, таҳкими худшиносии миллӣ ва ифтихори ватандорӣ ба сатҳи баланд бардошта шуданд.

Дар тӯли 35 соли истиқлолият Ҷумҳурии Тоҷикистон марҳилаҳои гуногуни таърихиро паси сар намуд. Солҳои аввали истиқлолият барои кишвар давраи бисёр душвор буд. Низоъҳои дохилӣ, мушкилоти иқтисодӣ ва иҷтимоӣ рушди кишварро ба таъхир андохтанд. Аммо бо иродаи қавии мардуми тоҷик, сиёсати оқилона ва талошҳои пайваста сулҳу ваҳдати миллӣ барқарор гардид. Ваҳдати миллӣ ҳамчун асоси устувори давлатдорӣ имкон фароҳам овард, ки Тоҷикистон роҳи рушди устувор ва пешрафтро интихоб намояд.

Имрӯз Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун давлати сулҳпарвар, ташаббускор ва рӯ ба тараққӣ дар арсаи байналмилалӣ шинохта шудааст. Кишвар дар ҳалли масъалаҳои муҳими глобалӣ, аз ҷумла масъалаҳои об, тағйирёбии иқлим ва амнияти минтақавӣ саҳми назаррас мегузорад. Ин ҳама нишон медиҳад, ки истиқлолият на танҳо барои рушди дохилии кишвар, балки барои иштироки фаъол дар ҷомеаи ҷаҳонӣ низ замина фароҳам овардааст.

Дастовардҳои даврони истиқлолият дар ҳамаи соҳаҳои ҳаёти ҷомеа назаррасанд. Дар соҳаи иқтисод рушди инфрасохтор, бунёди роҳҳои байналмилалӣ, неругоҳҳои барқӣ, корхонаҳои саноатӣ ва афзоиши иқтидори истеҳсолӣ ба назар мерасад. Дар соҳаи иҷтимоӣ сохтмони муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо, марказҳои фарҳангӣ ва варзишӣ сатҳи зиндагии мардумро беҳтар гардонидааст.

Ҳамзамон, рушди соҳаи маориф ва илм барои тайёр намудани мутахассисони баландихтисос заминаи устувор гузоштааст.

Хусусияти муҳимми даврони истиқлолият таваҷҷуҳи махсус ба ҷавонон мебошад. Ҷавонон ҳамчун неруи пешбарандаи ҷомеа дар маркази сиёсати давлатӣ қарор доранд. Барои онҳо шароити мусоид фароҳам оварда шудааст, то ки дониш андӯхта, малакаҳои касбии худро такмил диҳанд ва дар рушди кишвар саҳми арзанда гузоранд.

Ман Лутфулло Қаҳҳорзода ҳамчун як ҷавони ватандӯст ва донишҷӯ кӯшиш менамоям, ки бо истифода аз имкониятҳои фароҳамшуда донишҳои замонавиро аз худ намоям ва дар оянда барои пешрафти Ватани азизам саҳми худро гузорам. Ман бовар дорам, ки ояндаи дурахшони Тоҷикистон аз фаъолияти созанда ва масъулиятноки мо - ҷавонон вобаста аст.

Мо шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон вазифадорем, ки Истиқлоли давлатиро ҳифз намоем, арзишҳои миллиро эҳтиром гузорем ва барои таҳкими пояҳои давлатдорӣ саҳмгузор бошем. Зеро истиқлолият неъмати бебаҳоест, ки бо заҳмат ва ҷоннисориҳои зиёд ба даст омадааст ва ҳифзи он қарзи муқаддаси ҳар як фарди ҷомеа мебошад.

Хулоса, Истиқлоли давлатӣ бузургтарин дастоварди таърихии миллати тоҷик мебошад. Он барои рушду нумуи кишвар, баланд бардоштани сатҳи зиндагии мардум ва таҳкими мавқеи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ заминаи устувор фароҳам овардааст. Мо бояд ин неъмати бебаҳоро қадр намуда, бо меҳнати софдилона ва масъулияти баланд барои ободиву шукуфоии Ватани азизамон саҳмгузор бошем.

Истиқлолият ҷовидон бод!

 

Лутфулло ҚАҲҲОРЗОДА,

донишҷӯйи курси 2, ихтисоси 126010101 факултети иқтисод ва идоракунии давлатӣ