Давлатдории миллӣ яке аз муҳимтарин арзишҳои ҳар як миллат ба ҳисоб рафта, ифодагари соҳибистиқлолӣ, ваҳдати миллӣ, худшиносӣ ва ҳифзи манфиатҳои давлату ҷомеа мебошад. Барои миллати тоҷик, ки дорои таърихи куҳан ва фарҳанги ғанӣ аст, таҳкими давлатдории миллӣ дар даврони соҳибистиқлолӣ аҳаммияти махсус пайдо намуд, 16 ноябр дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таҷлил карда мешавад. Ин сана барои арҷгузорӣ ба ниҳоди президентӣ, нақши он дар низоми давлатдорӣ ва баррасии масъулияти роҳбарияти давлат дар назди ҷомеа муҳим мебошад.Пас аз ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ дар соли 1991 Тоҷикистон ба марҳилаи нави таърихӣ ворид гардид. Дар солҳои аввали соҳибистиқлолӣ кишвар бо мушкилоти мураккаби сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ рӯ ба рӯ шуд. Вазифаи асосӣ дар он давра нигоҳ доштани давлат, барқарор намудани сохторҳои давлатӣ, таъмини сулҳу субот ва ҳифзи ягонагии миллӣ буд.Дар чунин шароит нақши ниҳодҳои давлатӣ, аз ҷумла Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, дар ташаккул ва таҳкими низоми идоракунии давлат аҳаммияти хос пайдо кард. Ин раванд бо қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соли 1994 ва ташаккули заминаҳои ҳуқуқии фаъолияти мақомоти давлатӣ марҳилаи муҳимро оғоз намуд.Яке аз самтҳои муҳими таҳкими давлатдории миллӣ таъмини сулҳу ваҳдати миллӣ мебошад. Ба даст овардани сулҳу ризоияти миллӣ баъди ҷанги шаҳрвандӣ барои Тоҷикистон имконият фароҳам овард, ки ба барқарорсозии иқтисодиёт, рушди иҷтимоӣ ва таҳкими сохторҳои давлатӣ рӯ оварад.

 Раванди сулҳи тоҷикон, ки бо имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ 27 июни соли 1997 анҷом ёфт, дар таърихи муосири кишвар ҷойгоҳи муҳим дорад.Дар идомаи ин раванд, як қатор чорабиниҳо барои барқарор намудани сохторҳои давлатӣ, таҳкими мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, таъмини амнияти шаҳрвандон ва барқарорсозии ҳаёти осоишта амалӣ гардиданд. Албатта, сулҳу субот натиҷаи талошҳои ҷонибҳои сулҳҷӯ, ҷомеаи Тоҷикистон ва дастгирии созмонҳои байналмилалӣ буд. Созишномаи сулҳи соли 1997 барои оғози марҳилаи нави рушди кишвар замина гузошт. Таҳкими асосҳои ҳуқуқии давлатдорӣ. Яке аз самтҳои муҳими фаъолияти давлат таҳия ва такмили заминаҳои ҳуқуқии ҷомеа мебошад. Қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон 6 ноябри соли 1994 дар ташаккули низоми нави давлатдорӣ нақши муҳим бозид. Конститутсия Тоҷикистонро давлати соҳибихтиёр, демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона эълон намуда, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрвандро арзиши олӣ эътироф кардааст.Мувофиқи моддаи 64-и Конститутсия Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон сарвари давлат ва ҳокимияти иҷроия буда, кафили Конститутсия, қонунҳо, ҳуқуқу озодиҳои инсон ва шаҳрванд, истиқлолияти миллӣ, ваҳдат ва тамомияти арзии кишвар мебошад. Рушди иқтисоди миллӣ ва ободонии кишвар. Дар таҳкими давлатдории миллӣ рушди иқтисодиёт, беҳтар намудани сатҳи зиндагии аҳолӣ ва бунёди инфрасохтори муосир мавқеи муҳим дорад. Дар даврони соҳибистиқлолӣ масъалаҳои сохтмони роҳҳо, неругоҳҳои барқӣ, муассисаҳои таълимӣ, беморхонаҳо ва дигар иншооти иҷтимоӣ дар сиёсати давлатӣ ҷойгоҳи муҳим пайдо карданд.Рушди соҳаҳои энергетика, саноат, кишоварзӣ ва нақлиёт барои таҳкими иқтидори иқтисодии мамлакат мусоидат менамояд. Ҳамзамон, истифодаи самараноки захираҳои табиӣ, ҷалби сармоя ва таъсиси ҷойҳои нави корӣ аз масъалаҳои муҳими рушди минбаъдаи кишвар мебошанд.Ҳифзи арзишҳои миллӣ ва худшиносии шаҳрвандӣ. Забони давлатӣ, таърих, фарҳанг, расму оин ва анъанаҳои миллӣ асоси ҳастии миллат мебошанд. Дар шароити ҷаҳонишавӣ ҳифзи ин арзишҳо аҳаммияти бештар пайдо мекунад. Сиёсати давлатӣ дар самти омӯзиши таърихи халқи тоҷик, эҳёи ҳунарҳои мардумӣ, рушди фарҳанг ва эҳтиром ба забони давлатӣ ба ташаккули худшиносии миллӣ мусоидат менамояд.

 Ҷавонон – неруи пешбарандаи давлат. Ҷавонон ҳамчун қишри фаъоли ҷомеа дар бунёди давлати муосир саҳми арзанда гузошта метавонанд. Таваҷҷуҳ ба илму маориф, технологияҳои муосир, варзиш, соҳибкорӣ ва тарбияи ватандӯстии ҷавонон барои ояндаи давлат аҳаммияти калон дорад. Баланд бардоштани сатҳи дониш, касбомӯзӣ ва масъулияти шаҳрвандии насли наврас яке аз вазифаҳои муҳими ҷомеа ва давлат мебошад.Мавқеи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ. Муносибатҳои дипломатӣ, ҳамкориҳои иқтисодию фарҳангӣ ва иштироки фаъол дар созмонҳои байналмилалӣ аз омилҳои муҳими таҳкими истиқлолияти давлатӣ мебошанд. Тоҷикистон бо кишварҳои гуногуни ҷаҳон ҳамкориҳоро дар самтҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, илмӣ ва фарҳангӣ густариш медиҳад. Ҳифзи манфиатҳои миллӣ, таъмини амнияти минтақавӣ ва рушди муносибатҳои дӯстона аз вазифаҳои муҳими сиёсати хориҷии давлат ба шумор мераванд.

 Дар маҷмӯъ, таҳкими давлатдории миллӣ раванди пайваста буда, аз фаъолияти муассири тамоми ниҳодҳои давлатӣ ва иштироки фаъолонаи шаҳрвандон вобаста мебошад. Нақши Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар ин раванд тибқи Конститутсия, пеш аз ҳама, бо таъмини фаъолияти мақомоти давлатӣ, ҳифзи истиқлолият, ваҳдати миллӣ, тамомияти арзӣ ва муайян намудани самтҳои асосии сиёсати дохилию хориҷӣ алоқаманд аст.Рӯзи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон моро водор месозад, ки ба таърихи давлатдории навини кишвар назар афканем, арзишҳои истиқлолият, сулҳу субот ва ваҳдати миллиро қадр намоем ва барои рушди минбаъдаи Ватани азизамон саҳм гузорем.Зеро ояндаи дурахшони Тоҷикистон аз сулҳу субот, волоияти қонун, рушди илму маориф, масъулияти шаҳрвандӣ ва меҳнати созандаи ҳар як сокини кишвар вобаста мебошад.

 Тоҷикистони соҳибистиқлол – хонаи умеди ҳамаи мост. Ҳифзи истиқлолият ва таҳкими давлатдории миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.

 

Ҳ. АБДУЛҲАЕВ,

сардори шуъбаи таҳсилоти фосилавии ДДМИТ