Ҳар миллат дар масири таърих рамзҳоеро офаридааст, ки дар онҳо ҳастии маънавии худро ҷой додааст. Барои давлати соҳибистиқлол Парчам чунин рамзи олист: он на танҳо нишонаи расмии давлат, балки шиносномаи миллат дар назди ҷаҳон, ёдгори роҳи тайкардашуда ва паёми наслҳои гузашта ба наслҳои оянда мебошад. Рӯзи Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки ҳамасола 24 ноябр ҷашн гирифта мешавад, ба ҳар як шаҳрванд имкон медиҳад, ки ба маънои амиқи ин рамз аз нав назар андозад.

Замина ва таърихи қабул

Бо ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ Тоҷикистон дар назди зарурати таҷассуми ҳувияти нави худ дар рамзҳои расмӣ қарор гирифт. Давлати соҳибистиқлол бояд бо забони рамз ҳам ба шаҳрвандони худ ва ҳам ба ҷомеаи ҷаҳонӣ мегуфт, ки кист ва ба кадом арзишҳо такя мекунад. 24 ноябри соли 1992 дар Иҷлосияи XVI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Парчами давлатӣ қабул гардид. Ин санад дар таърихи давлатдории навини тоҷикон аҳамияти бунёдӣ дорад, зеро он оғози марҳилаи нави таҳкими истиқлолият ва эҳёи давлатдории миллиро ифода намуд.

Маънои рангҳо ва унсурҳо

Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз се рахи уфуқӣ иборат аст: сурх, сафед ва сабз. Дар қисми марказии рахи сафед тоҷ ва ҳафт ситора ҷойгир шудаанд. Ҳар як унсури Парчам маънои хоси таърихӣ ва фарҳангӣ дорад.

Ранги сурх бозгӯи ҷоннисории халқ барои озодӣ ва истиқлолият ва омодагӣ ба ҳифзи Ватан аст. Ранги сафед рамзи покӣ, нияти нек, сулҳу осоиштагӣ ва кӯҳҳои барфпӯши Тоҷикистон мебошад. Ранги сабз рамзи табиат, ободӣ, кишоварзӣ ва ҳаёти осоишта аст. Тоҷ ифодагари давлатдорӣ ва соҳибихтиёрии миллати тоҷик аст, ва ҳафт ситора рамзи бахту саодат, камолот ва арзишҳои неки миллист.

Ин рамзҳо дар якҷоягӣ тасвири мукаммали ҷомеаеро месозанд, ки дар он озодӣ, сулҳ, ободӣ ва давлатдорӣ ба ҳам пайванданд.

Парчам ва ягонагии миллӣ

Яке аз муҳимтарин вазифаҳои Парчам муттаҳид сохтани мардум аст. Новобаста аз минтақаи зист, касб, синну сол ва мавқеи иҷтимоӣ, ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон дар зери як Парчам ҳисси таалуқот ба як Ватанро эҳсос мекунад. Ин ягонагӣ ҳамон сармояи маънавиест, ки давлатро дар рӯзҳои душвор устувор нигоҳ медорад ва дар рӯзҳои ободонӣ пешравиро таъмин менамояд.

Эҳтиром ба Парчам: аз калом то амал

Эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ танҳо бо суханони баланд ва чорабиниҳои идона маҳдуд намешавад. Он дар рафтори ҳамарӯзаи шаҳрванд зоҳир мегардад: дар риояи қонун, меҳнати поквиҷдонона, масъулият дар назди ҷомеа, эҳтиром ба забон, фарҳанг ва таърихи миллӣ. Касе, ки ба вазифаи худ софдилона муносибат мекунад, ба обрӯи Ватан хизмат менамояд ва ҳамин тариқ арзиши воқеии Парчамро дар амал нишон медиҳад.

Масъулияти ҷавонон

Ҷавонон неруи созанда ва ояндаи давлатанд. Тарбияи онҳо дар рӯҳияи ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ ва эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ вазифаи муҳими ҷомеа аст. Барои донишҷӯён ватандӯстӣ пеш аз ҳама маънои омӯзиши ҷиддӣ, касбият ва софдилиро дорад. Мутахассисе, ки дар соҳаи худ дониши амиқ дорад ва ба ҳисобот ва қарорҳои худ ростқавлона муносибат мекунад, ба тақвияти иқтисодиёт ва боварии ҷомеа ба низоми давлатӣ саҳми мустақим мегузорад. Маҳз чунин саҳм ифодаи воқеии ифтихор аз Парчам мебошад.

Хуллас, Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон рамзи озодӣ, истиқлолият, сулҳу субот ва ваҳдати миллист. Рӯзи Парчам моро ба қадр кардани гузаштаи пурифтихор, эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ва кӯшиш барои ояндаи дурахшон даъват менамояд. Истиқлол неъмати бузургест, ки бояд бо дониш, меҳнат ва садоқат ҳифз ва таҳким ёбад. Бигзор Парчами Тоҷикистон ҳамеша бо шараф ва сарбаландӣ парафшон бошад.

 

Марзия АЛИШЕРЗОДА,

донишҷӯи курси якуми факултети ҳисобдорӣ ва омор,

ихтисоси 125010800