Истиқлоли давлатӣ барои ҳар як миллат рамзи соҳибихтиёрӣ, озодӣ ва ҳуқуқи мустақилона муайян намудани роҳи рушди сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии хеш мебошад. Барои мардуми тоҷик истиқлол оғози марҳилаи нави давлатсозӣ, эҳёи арзишҳои миллӣ ва таҳкими пояҳои давлатдории муосир ба ҳисоб меравад. Дар арафаи таҷлили 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон зарур аст, ки ба роҳи тайкардаи кишвар назар афканда, нақши сулҳу ваҳдати миллӣ, худшиносии шаҳрвандӣ ва сиёсати созандаи давлатро дар пешрафти ҷомеа арзёбӣ намоем.

Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 9 сентябри соли 1991 эълон гардид ва аз ин давра, мардуми кишвар масъулияти бузурги бунёди давлати соҳибистиқлолро бар дӯш гирифт. Солҳои аввали истиқлол барои мамлакат давраи бисёр мураккаб буданд. Бо вуҷуди мушкилоти сиёсиву иҷтимоӣ, Тоҷикистон тавонист роҳи сулҳ ва ризоияти миллиро интихоб намояд. Маҳз ба даст омадани сулҳ заминаи устувори рушди минбаъдаи давлат гардид. Ваҳдати миллӣ ҳамчун арзиши муҳими сиёсӣ ва иҷтимоӣ ба яке аз омилҳои асосии суботу пешрафти кишвар табдил ёфт.

Дар ин раванд, саҳми Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар таҳкими сулҳу субот, ҳифзи истиқлол ва рушди давлатдорӣ муҳим мебошад. Сиёсати давлат дар даврони соҳибистиқлолӣ ба ҳифзи манфиатҳои миллӣ, таҳкими ваҳдати ҷомеа, рушди иқтисод, беҳтар намудани сатҳи зиндагии мардум ва баланд бардоштани мавқеи Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ равона шудааст. Пешвои миллат борҳо таъкид намудаанд: «Истиқлол барои мо муқаддастарин арзиши миллӣ мебошад». Ин андеша масъулияти ҳар як шаҳрвандро барои ҳифзи дастовардҳои истиқлол бозгӯ мекунад.

Яке аз самтҳои муҳими фаъолияти давлат дар давраи истиқлол рушди инфрасохтор ва иқтисоди миллӣ мебошад. Сохтмони роҳҳо, неругоҳҳо, нақбҳо, муассисаҳои таълимӣ ва тандурустӣ, инкишофи соҳаҳои саноат ва энергетика ба таҳкими иқтидори иқтисодии кишвар мусоидат намуд. Аз ҷумла, истифодаи оқилонаи захираҳои обӣ ва рушди энергетикаи миллӣ барои таъмини истиқлоли энергетикии Тоҷикистон аҳамияти стратегӣ дорад. Ҳамзамон, сиёсати саноатикунонии босуръат ба таъсиси ҷойҳои нави корӣ, зиёд гардидани истеҳсоли маҳсулоти ватанӣ ва рушди соҳибкорӣ равона шудааст.

Дар солҳои истиқлол ба соҳаи маориф ва илм низ таваҷҷуҳи махсус дода мешавад. Бунёди мактабҳо, донишгоҳҳо ва марказҳои илмӣ, дастгирии ҷавонон ва рушди технологияҳои муосир барои ташаккули неруи зеҳнии миллат замина фароҳам меорад. Ҷавонон ҳамчун қисми фаъоли ҷомеа бояд аз имкониятҳои даврони истиқлол самаранок истифода намуда, бо дониш, касбият, ватандӯстӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ дар рушди кишвар саҳм гузоранд. Пешвои миллат таъкид мекунанд, ки ояндаи давлат ба сатҳи маърифату дониш ва ҷаҳонбинии насли ҷавон вобастагии калон дорад.

Истиқлол имкон фароҳам овард, ки арзишҳои миллӣ, забон, фарҳанг, таърих ва анъанаҳои неки мардум бештар эҳё ва ҳифз карда шаванд. Эҳтиром ба таърихи давлатдорӣ, мероси фарҳангӣ ва шахсиятҳои бузурги миллати тоҷик барои таҳкими худшиносии миллӣ аҳамияти муҳим дорад. Дар ин замина, ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатӣ бояд фурсати андешидан дар бораи масъулияти шаҳрвандӣ, ҳифзи сулҳ ва саҳм гузоштан дар ободии Ватан бошад.

Таҷрибаи солҳои соҳибистиқлолӣ нишон медиҳад, ки истиқлоли сиёсӣ танҳо дар сурате пойдор мегардад, ки ҷомеа дорои сулҳу субот, ваҳдати миллӣ, иқтисоди устувор ва шаҳрвандони масъулиятшинос бошад. Аз ин рӯ, ҳифзи истиқлол вазифаи тамоми ҷомеа мебошад. Ҳар як дастоварди соҳаҳои иқтисод, маориф, илм, фарҳанг ва иҷтимоӣ дар маҷмӯъ ба таҳкими давлат мусоидат мекунад. Пешвои миллат дар суханрониҳои худ пайваста мардумро ба меҳнати созанда, ҳифзи сулҳу ваҳдат ва ободии кишвар даъват менамоянд.

Ҷашни 35-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар баробари ифтихор аз дастовардҳои гузашта, бояд моро ба вазифаҳои оянда низ раҳнамоӣ кунад. Давлати соҳибистиқлол дар назди наслҳои имрӯзу фардо масъулияти бузург дорад: ҳифзи сулҳ, рушди иқтисоди рақобатпазир, баланд бардоштани сифати маорифу илм, истифодаи самараноки захираҳои миллӣ ва фароҳам овардани шароити муносиб барои зиндагии шоиста. Ҳар қадар шаҳрвандон ба сарнавишти Ватан бетараф набошанд ва бо меҳнати ҳалол саҳм гузоранд, ҳамон қадар пояҳои истиқлол устувор хоҳанд шуд. 

Оминаи МАҲМАДАЛӢ,

донишҷӯи курси 4-уми факултети МИБ