Дар шароити ҷаҳонишавии муосир омӯзиши забонҳои хориҷӣ ба яке аз омилҳои асосии рушди шахсият ва пешрафти ҷомеа табдил ёфтааст. Имрӯз забон на танҳо воситаи муошират, балки воситаи муҳими дастрасӣ ба дониш, илм, технология ва фарҳанги ҷаҳонӣ ба ҳисоб меравад. Аз ин рӯ, ҳар як шахсе, ки мехоҳад дар зиндагӣ ва фаъолияти касбии худ муваффақ бошад, бояд ба омӯзиши забонҳои хориҷӣ аҳамияти ҷиддӣ диҳад.

Яке аз муҳимтарин аҳамияти омӯзиши забонҳои хориҷӣ дар он аст, ки инсон метавонад ҷаҳонбинии худро васеъ намояд. Омӯзиши забон ба шахс имкон медиҳад, ки бо тарзи фикрронӣ, арзишҳо, анъанаҳо ва фарҳанги миллатҳои гуногун шинос шавад. Ин раванд на танҳо сатҳи маърифатро баланд мекунад, балки дар ташаккули тафаккури таҳлилӣ ва эҳтироми мутақобила байни халқҳо низ нақши муҳим мебозад.

Дар байни забонҳои хориҷӣ забони англисӣ мавқеи махсус дорад. Забони англисӣ имрӯз ҳамчун забони байналмилалии муошират дар аксари кишварҳои ҷаҳон истифода мешавад. Он дар соҳаҳои илм, технология, иқтисод, тиҷорат ва дипломатия забони асосӣ ба ҳисоб меравад. Аксари дастовардҳои илмӣ, мақолаҳои тадқиқотӣ ва манбаъҳои интернетӣ маҳз бо забони англисӣ дастрас мебошанд. Аз ин рӯ, донистани забони англисӣ ба инсон имкон медиҳад, ки бевосита аз пешрафтҳои ҷаҳонӣ огоҳ шавад ва донишҳои муосирро аз худ кунад.

Дар соҳаи илм ва таҳсилот омӯзиши забонҳои хориҷӣ аҳамияти махсус дорад. Аксари дастовардҳои илмии ҷаҳонӣ, китобҳои дарсӣ ва мақолаҳои тадқиқотӣ бо забонҳои байналмилалӣ, бахусус англисӣ нашр мешаванд. Донистани забонҳои хориҷӣ ба муҳаққиқон ва донишҷӯён имкон медиҳад, ки мустақиман аз манбаъҳои аслӣ истифода баранд, аз навгониҳои илмӣ бохабар шаванд ва сатҳи дониши худро баланд бардоранд.

Нақши забонҳои хориҷӣ дар бозори меҳнат низ хеле муҳим мебошад. Имрӯз бисёр ширкатҳо ва ташкилотҳои байналмилалӣ кормандонеро интихоб мекунанд, ки забонҳои хориҷиро хуб медонанд. Забондон будан ба инсон имкон медиҳад, ки дар ташкилотҳои бонуфуз кор кунад, бо шарикони хориҷӣ ҳамкорӣ намояд ва фаъолияти касбии худро васеъ гардонад. Ин омил ба баланд шудани сатҳи зиндагӣ ва таъмини муваффақияти шахсӣ мусоидат мекунад.

Ғайр аз ин, омӯзиши забонҳои хориҷӣ ба рушди қобилиятҳои зеҳнӣ ва шахсият низ таъсири мусбат мерасонад. Тадқиқотҳо нишон медиҳанд, ки омӯзиши чанд забон хотираро қавӣ мегардонад, қобилияти фикрронӣ ва ҳалли масъалаҳоро беҳтар мекунад ва тафаккури эҷодиро инкишоф медиҳад. Инчунин, шахс ҳангоми омӯзиши забонҳо сабру таҳаммул ва меҳнатдӯстиро меомӯзад.

Дар замони муосир технологияҳо омӯзиши забонҳоро хеле осон гардонидаанд. Имрӯз тавассути интернет, барномаҳои мобилӣ, платформаҳои таълимӣ ва курсҳои онлайнӣ ҳар як шахс метавонад дар ҳар вақт ва ҳар ҷой ба омӯзиши забон машғул шавад. Ин имкон медиҳад, ки омӯзиш на танҳо дастрас, балки самаранок ва ҷолиб гардад.

Ҳамин тавр, омӯзиши забонҳои хориҷӣ калиди асосии рушд, муваффақият ва пешрафти шахсӣ ба ҳисоб меравад. Он ба инсон имкон медиҳад, ки дар ҷомеаи ҷаҳонӣ мавқеи сазовор пайдо кунад, дониш ва малакаи худро такмил диҳад ва ба ояндаи дурахшон ноил гардад. Дар шароити муосир, ки равобити байналмилалӣ рӯз то рӯз густариш меёбад, донистани як ё якчанд забони хориҷӣ ба як зарурати воқеӣ табдил ёфтааст, на танҳо як маҳорати иловагӣ. Шахсе, ки забонҳои хориҷиро аз худ мекунад, метавонад аз манбаъҳои гуногуни илмӣ ва иттилоотӣ истифода барад, таҷрибаи кишварҳои пешрафтаро омӯзад ва онро дар ҳаёти амалӣ татбиқ намояд.

Ҳамзамон, омӯзиши забонҳо ба рушди тафаккури инсон мусоидат намуда, қобилияти фикрронӣ, таҳлил ва қабули қарорҳоро беҳтар мекунад. Ин раванд ба баланд шудани сатҳи худшиносӣ, эътимод ба худ ва тавсеаи ҷаҳонбинӣ оварда мерасонад. Аз ин рӯ, омӯзиши забонҳо на танҳо барои пешрафти касбӣ, балки барои ташаккули шахсияти комил низ аҳамияти калон дорад. Маҳз бо ҳамин сабаб, омӯзиши забонҳои хориҷӣ бояд ҳамчун яке аз вазифаҳои муҳимми ҳар як шахс дар зиндагӣ дониста шуда, ба он диққати ҷиддӣ дода шавад.

 

Г. ҲУСЕЙНОВА,

мудири кафедраи забонҳои хориҷии ДДМИТ