ПАРЧАМ - ТАҶАССУМГАРИ ДАВЛАТДОРӢ ВА ИФТИХОРИ МИЛЛӢ
Дар таърихи ҳар як миллат рамзҳое вуҷуд доранд, ки ҳастӣ, ормон ва роҳи тайнамудаи онро таҷассум мекунанд. Дар миёни чунин муқаддасот Парчами давлатӣ ҷойгоҳи бисёр муҳим дорад. Парчам танҳо аломати зоҳирии як давлат набуда, балки рамзи истиқлол, ягонагӣ, худшиносӣ ва ифтихори миллӣ мебошад. Маҳз тавассути он ҳар давлат симо ва мавқеи худро дар ҷомеаи ҷаҳонӣ муаррифӣ мекунад.
Барои мардуми тоҷик, ки соҳиби таърихи пурғановат ва фарҳанги чандинҳазорсола мебошанд, Парчами давлатӣ маъно ва арзиши махсус дорад. Он ҳамчун рамзи Тоҷикистони соҳибистиқлол аз роҳи пуршарафи давлатдории миллӣ, орзуву ормонҳои мардум ва талошҳои онҳо баҳри бунёди ҷомеаи ободу пешрафта шаҳодат медиҳад. Парафшон гардидани Парчами миллӣ дар ҳар гӯшаи ҷаҳон барои ҳар як фарзанди ватандӯст мояи сарфарозӣ ва ифтихор аст.
Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон дорои се ранг — сурх, сафед ва сабз мебошад. Дар қисми марказии он тоҷ ва ҳафт ситора тасвир ёфтаанд. Ин рамзҳо бо фарҳангу ҷаҳонбинии миллӣ ва таърихи давлатдории тоҷикон робитаи амиқ доранд. Ранги сурх аз ҷасорату матонат ва роҳи пурфидокории мардум дарак медиҳад. Сафед ҳамчун рамзи покизагӣ, сулҳу осоиш ва зиндагии нек пазируфта мешавад. Ранги сабз бошад, ба сарсабзӣ, рушди ҳаёт, ободонӣ ва шукуфоии сарзамин ишора мекунад. Тоҷ ифодагари соҳибдавлатӣ ва соҳибихтиёрии миллат буда, ҳафт ситора рамзи нуру саодат, ормонҳои нек ва ояндаи дурахшон маҳсуб меёбанд.
Парчам барои ҳар шаҳрванд бояд манбаи эҳсоси баланди ватандӯстӣ бошад. Ҳангоми баланд шудани он дар маросимҳои расмӣ, ҷашнҳои миллӣ ё мусобиқаҳои байналмилалӣ қалби инсонро эҳсоси ифтихор фаро мегирад. Ин эҳсос моро водор месозад, ки ба қадри Ватани худ расем, барои пешрафти он дониш омӯзем, меҳнат кунем ва дар таҳкими обрӯи кишвар саҳми муносиб гузорем.
Нақши Парчами давлатӣ дар муттаҳид намудани ҷомеа низ хеле бузург аст. Мардум новобаста аз синну сол, касбу кор ва мақоми иҷтимоӣ зери як парчам ҳамчун шаҳрвандони як давлат муттаҳид мешаванд. Парчам ба ҳама як ҳадафи умумӣ — ҳифзи манфиатҳои миллӣ, таҳкими давлатдорӣ ва ободии Ватанро ёдрас менамояд. Аз ҳамин лиҳоз, он метавонад ҳамчун василаи муҳими тарбияи ҳисси ягонагӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ хизмат кунад.
Дар саҳифаҳои таърихи халқҳои ҷаҳон парчамҳо ҳамеша бо рӯйдодҳои муҳим ва сарнавиштсоз пайванд доштаанд. Онҳо дар давраҳои мубориза барои озодӣ ба мардум рӯҳу неру бахшида, ҳамчун нишонаи умед ва пирӯзӣ хизмат кардаанд. Аз ин рӯ, эҳтиром намудани парчам маънои пос доштани роҳи таърихӣ, қадршиносӣ аз ҷоннисориҳои гузаштагон ва арҷ гузоштан ба дастовардҳои миллӣ мебошад.
Ватандӯстӣ танҳо дар суханҳои зебо ифода намеёбад. Муҳаббат ба Парчам ва Ватан бояд пеш аз ҳама дар рафтори ҳаррӯзаи инсон зоҳир гардад. Риояи қонун, эҳтироми дигарон, меҳнати ҳалол, ҳифзи сулҳу оромӣ ва саҳмгузорӣ дар рушди ҷомеа нишонаи шаҳрвандии масъул мебошад. Ҳар фарде, ки бо дониш, меҳнат ва фаъолияти созандаи худ барои пешрафти кишвар кӯшиш мекунад, дар асл ба Парчам ва давлат садоқати худро нишон медиҳад.
Дар ҷаҳони муосир масъалаи нигоҳ доштани ҳувияти миллӣ аҳаммияти бештар пайдо кардааст. Пешрафти босуръати технология, густариши муносибатҳои байналмилалӣ ва таъсири фарҳангҳои гуногун аз ҷавонон тақозо менамояд, ки решаҳои миллӣ ва арзишҳои худро хуб бишносанд. Дар чунин шароит Парчами давлатӣ метавонад ҷавононро ба худогоҳӣ, эҳсоси масъулият ва муҳаббат ба Ватан раҳнамоӣ намояд.
Насли ҷавон бояд дарк кунад, ки истиқлолият ва рамзҳои давлатӣ дастовардҳои бебаҳо мебошанд. Ояндаи Тоҷикистон ба дониш, маърифат, ҷаҳонбинии васеъ ва фаъолияти созандаи ҷавонон вобастагии зиёд дорад. Омӯзиши таърихи миллат, эҳтиром ба забони давлатӣ, фарҳанг ва анъанаҳои мардумӣ яке аз роҳҳои муҳими таҳкими ҳисси миллӣ ба ҳисоб меравад. Ҷавоне, ки гузаштаи худро медонад ва имрӯзро қадр мекунад, метавонад барои ояндаи кишвар хизмати арзанда анҷом диҳад.
Эҳтиром ба Парчами давлатӣ инчунин бо гиромидошти дигар рамзҳои миллӣ - Нишони давлатӣ ва Суруди миллӣ — пайванди ногусастанӣ дорад. Дар баробари ин, забони давлатӣ, фарҳанг, таърих ва арзишҳои маънавии мардум низ қисми муҳими ҳувияти миллии мо мебошанд. Ҳифз ва эҳтироми ҳамаи ин арзишҳо барои пойдории давлат ва таҳкими худшиносии шаҳрвандон мусоидат мекунад.
Ҳар гоҳе ки намояндагони Тоҷикистон дар саҳнаҳои ҷаҳонӣ ба дастоварди бузург ноил мешаванд ва Парчами миллӣ парафшон мегардад, тамоми мардуми кишвар худро шарики он ифтихор эҳсос мекунанд. Пирӯзии варзишгарон, дастовардҳои олимон, ҳунармандон ва дигар шаҳрвандони кишвар обрӯи Тоҷикистонро боло мебардорад. Дар чунин лаҳзаҳо Парчам ҳамчун нишонаи шарафу эътибори давлат диққати ҷаҳониёнро ба кишвари мо ҷалб мекунад.
Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон имрӯз барои ҳар як шаҳрванди кишвар рамзи ваҳдат, истиқлол, сулҳ ва сарбаландӣ мебошад. Он моро ба дӯст доштани Ватан, ҳифзи арзишҳои миллӣ ва саҳм гузоштан дар пешрафти ҷомеа даъват менамояд. Ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон вазифадор аст, ки ба ин муқаддасоти миллӣ бо эҳтироми самимӣ муносибат намуда, дар таҳкими нуфузу обрӯи давлат саҳми худро гузорад.
Бигзор, Парчами пуршарафи Тоҷикистони азиз ҳамеша дар фазои сулҳу субот парафшон бошад. Бигзор он барои ҳар як фарзанди Ватан рамзи умед, якпорчагӣ, сарбаландӣ ва фардои дурахшон гардад. Зеро Парчам нишонаи ҳастии давлат, ифтихори миллат ва пайванди ҷовидонаи ҳар шаҳрванд бо Ватани маҳбуби худ мебошад.
Руҳина МУЗОФИРШОЕВА,
донишҷуи курси 1- уми
ихтисоси 1 -25010402 кори бонкӣ
Тоҷ
Рус
Eng