Терроризм яке аз хатарҳои ҷиддии ҷомеаи ҷаҳонӣ буда, дар замони муосир ба яке аз мушкилоти бузургтарини башарият табдил ёфтааст. Ин кирдори хатарнок на танҳо ба амнияти як давлат, балки ба суботу оромии тамоми ҷомеаи ҷаҳонӣ таҳдид мекунад. Терроризм бо истифода аз зӯроварӣ, тарс ва таҳдид кӯшиш мекунад ба ҳадафҳои сиёсӣ, мазҳабӣ ё идеологӣ ноил гардад.

Мафҳум ва моҳияти терроризм амалҳои зӯроваронаест, ки бо мақсади тарсонидани аҳолӣ, фишор овардан ба ҳукумат ё вайрон кардани сохтори ҷамъиятӣ анҷом дода мешавад. Он метавонад дар шакли таркишҳо, кушторҳо, гаравгонгирӣ, ҳамлаҳои мусаллаҳона ва дигар амалҳои ғайриқонунӣ зоҳир гардад. Созмонҳои террористӣ дар солҳои охир бо амалҳои ваҳшиёнаи худ боиси талафоти зиёди инсонӣ ва харобшавии шаҳрҳо гардидаанд. Сабабҳои пайдоиши терроризм гуногунанд. Аз ҷумла, нобаробарии иҷтимоӣ ва иқтисодӣ, бекорӣ ва сатҳи пасти маърифат, таассуби динӣ ва ифротгароӣ, низоъҳои сиёсӣ ва минтақавӣ, таъсири таблиғоти ифротӣ тавассути интернет.

Баъзан ҷавононе, ки аз ҷиҳати иҷтимоӣ ҳифз нашудаанд, ба доми гурӯҳҳои ифротӣ меафтанд. Норасоии тарбия ва назорати оилавӣ низ метавонад ба ин раванд таъсир расонад. Терроризм боиси кушта ва захмӣ шудани ҳазорон нафар, бесубот гардидани вазъи сиёсӣ, коҳиши рушди иқтисодӣ, афзоиши муҳоҷират, паҳн шудани ҳисси тарсу ноамнӣ дар ҷомеа мегардад.

Ҳамлаҳои террористӣ дар кишварҳои гуногун нишон медиҳанд, ки ин амал сарҳад намешиносад ва метавонад дар ҳар гӯшаи ҷаҳон рух диҳад. Мубориза бар зидди терроризм ҳамкории зичи давлатҳо ва созмонҳои байналмилалиро талаб мекунад. Созмони Милали Муттаҳид дар самти таҳияи санадҳо ва барномаҳои зиддитеррористӣ нақши муҳим мебозад. Ҳамчунин, Созмони ҳамкории Шанхай ва дигар ниҳодҳои минтақавӣ барои таҳкими амният тадбирҳои муштарак меандешанд. Илова бар ин, баланд бардоштани сатҳи маърифат, тарбияи дурусти ҷавонон, тақвияти эҳсоси ватандӯстӣ ва таҳкими адолати иҷтимоӣ метавонад пешгирии терроризмро таъмин намояд.

Хулоса, терроризм яке аз хатарҳои ҷиддии ҷомеаи ҷаҳонӣ буда, мубориза бар зидди он вазифаи ҳар як давлат ва ҳар як шаҳрванди масъул мебошад. Танҳо тавассути ҳамдигарфаҳмӣ, таҳаммулпазирӣ ва ҳамкории байналмилалӣ метавонем сулҳу суботро дар ҷаҳон ҳифз намоем. Ҷомеаи солим ва маърифатнок беҳтарин сипар бар зидди ҳар гуна ифротгароӣ ва терроризм мебошад.

 

Азима РАҲИМОВА,

муаллими калони кафедраи фаъолияти бонкии ДДМИТ